Szanowni Państwo – Członkowie i Sympatycy
Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych.
Składanie życzeń bożonarodzeniowych zwykle sprawia mi trudność. Słowa, tak często powtarzane, tracą ostrość, jakby zużyte nadmiarem znaczeń. Z pomocą przychodzi mi wówczas literatura – potrafi bowiem stanąć na wysokości zadania i ocalić sens. Sięgam dziś do tej, która jest mi szczególnie bliska, bo uczy widzieć święta nie jako datę w kalendarzu, lecz jako czas wyjęty z porządku dnia. W tym roku pomoc znalazłem u Brunona Schulza, dla którego rzeczywistość nie jest dana raz na zawsze — przeciwnie, „jest cienka jak papier i można ją przedziurawić na wylot”. Święta przychodzą więc jak noc wielkiego sezonu, kiedy znany świat na chwilę zmienia swój kształt, a codzienność nabiera głębi i sensu. Noc staje się przestrzenią marzeń, światło sączy się z okien, a miasto odsłania swoje tajemne oblicze. To czas, w którym „każda rzecz chce przekroczyć samą siebie”. W takim właśnie tonie, pragnę złożyć Państwu życzenia. Niech te święta będą czasem wytchnienia i skupienia. Chwilą, w której codzienny trud ustępuje miejsca ciszy. Niech pojawi się w nich coś z dziecięcego zdumienia, potrzeby sensu i zachwytu, którą Bruno Schulz nazywał powrotem do źródeł mitu.
Życzę wszystkim Państwu, aby Nowy Rok przyniósł cichą pewność, że każdy moment ma znaczenie — nawet jeśli bywa kruchy i ulotny. Bo właśnie z takich chwil „rodzi się świat na nowo”.
Z wyrazami szacunku i serdecznej życzliwości dla wszystkich Członków i Sympatyków Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych i… z nutą osobistej sympatii dla świata Brunona Schulza.
Prezes Zarządu Głównego PTSM
Stanisław Bednarek
